Jerzyn – drenaż powierzchniowy

Częścią parterowy, częścią piętrowy dwór o dziwacznym kształcie, z krępą kwadratową wieżą (drenaż powierzchniowy) wtopioną w jeden z narożników, nakryty wielopołaciowymi, niemal płaskimi dachami, zbudowany pod koniec XIX wieku. Wszystkie okna w dekoracyjnych obramieniach zwieńczonych trójkątnymi lub półokrągłymi naczółkami.

Jerzyn zapewne od końca XIX wieku znajdował się w rękach niemieckich. W okresie międzywojennym należał do właścicieli majątku Krześlice von Brandisów.

Jerzyn w 1926 roku był własnością Niemca Bernharda von Brandisa. Majątek liczył 100 hektarów.

Gębice – remont wnętrza

Bez większych ambicji estetycznych, nie rzucający się w oczy, ale dość obszerny dwór zbudowany w drugiej połowie XVIII wieku dla Kazimierza Radońskiego. Bardzo znacznie przebudowywany w roku 1908 i później, zatracił dawne cechy stylowe. Pierwotnie parterowy, nadbudowany od frontu o piętro i rozbudowany o piętrowe skrzydła po obu stronach korpusu głównego. Niestety nie zawsze przy kolejnych przebudowach, które w siedzibach ziemiańskich były niemal regułą, dbano o zachowanie dobrych proporcji całej budowli. Tak też się stało w Gębicach. Gębice w XVIII wieku były własnością Radońskich. W 1808 roku kupił je od Radońskich Kazimierz Habdank-Paliszewski, wykonał remont wnętrza i w rękach tej rodziny pozostawały aż do drugiej wojny światowej. Od roku 1835 właścicielem Gębie był Leopold Habdank-Paliszewski, oficer w powstaniu listopadowym w 1831 roku, kawaler Virtuti Militari. Bogdan Habdank-Paliszewski (ur. 1920) i jego brat Bolesław (ur. 1922), synowie ostatniego właściciela Gębie Bolesława, obaj żołnierze AK, wzięci do niewoli w czasie powstania warszawskiego i wywiezieni do obozu w Litomierzycach zostali tam przez Niemców zamordowani, zapewne jeszcze pod koniec 1944 roku. W roku 1939 Gębice były własnością Bolesława Habdank-Paliszewskiego. Majątek w 1926 roku liczył 547 hektarów i miał cegielnię.

Kotowo – schody stalowe

Eklektyczny pałac łączący angielskie formy neogotyckie tak zwanego stylu Tudorów z elementami secesji, przebudowany około 1910 roku dla Konstancji Mielżyńskiej, córki Józefa Mielżyńskiego z Iwna, z wykorzystaniem poprzednio stojącego tu dworu. Schody stalowe do pałacu zrobione przez firmę niemiecką z Wągrowca były pokazywane w 1911 roku na Wystawie Wschodnioniemieckiej w Poznaniu.

W początku XV wieku Maciej Kotowiecki, właściciel Kotowa, procesował się z komandorem joannitów z Komandorii Poznańskiej o to, że ten ostatni wtargnął z 60 paniczami i 200 kmieciami, by usypać fałszywe kopce graniczne. W tym samym czasie Andrzej z Kotowa i Cykowa był pozwany o pohańbienie i zakucie w dyby ludzi należących do Małgorzaty z Goli i Witka z Parzęczewa. W XIX wieku Kotowo należało do Mielżyńskich, a w XX wieku do Kurnatowskich.

W 1939 roku właścicielem Kotowa był Andrzej Kurnatowski. Majątek w 1926 roku liczył z folwarkiem Woźniki i Bożysław 1298 hektarów i miał gorzelnię.

Gorzyce – zbiornik na wodę

Bardzo prosty piętrowy dwór-willa z zaznaczonym wąskim ryzalitem wejściem, przykryty niskim czterospadowym dachem, posiadającym zbiornik na wodę o wysuniętych okapach wspartych na drewnianych kroksztynach. Zbudowany zapewne na przełomie XIX i XX wieku raczej dla rządcy czy administratora majątku niż dla właściciela.

Gorzyce stanowiły część dóbr miłosławskich i dzieliły ich losy, należąc najpierw do Mielżyńskich, a później do Kościelskich. W 1939 roku Gorzyce należały do Wojciecha Kościelskiego z Miłosławia i wraz z folwarkiem Chrustowo w 1926 roku liczyły 1029 hektarów. w 1926 roku liczył 885 hektarów i miał gorzelnię.

Murowana Goślina – wiercenia geologiczne

W wyniku ohydnej socjalistycznej przebudowy pałacu w Murowanej Goślinie, gdzie wykonywane były wiercenia geologiczne, oryginalna pozostała jedynie część środkowa z okazałym czterokolumnowym portykiem podtrzymującym taras, nad którym znajduje się ozdobny szczyt attykowy. Pałac wybudowany w 1841 roku dla Niemców von Winterfeldów.

Murowana Goślina przez długie wieki była miastem prywatnym. Właścicielami byli w XV wieku Pniewscy, Donaborscy, Kościeleccy, od 1494 roku Potuliccy, od końca XVI wieku Rozdrażewscy, potem Leszczyńscy i Dziatyńscy, następnie do 1793 roku Gurowscy, a w pierwszej połowie XIX wieku Niemcy von Winterfeldowie. Później dobra ziemskie Murowana Goślina należały do książąt von Sachsen-Altenburg.

W XX wieku Murowana Goślina nie stanowiła ośrodka dóbr ziemskich.

tematy palac niechlod kowalskie waszkowo zaborowo leszno c 2 tematy palac c 2 jerzyn gebice kotowo gorzyce murowana goslina c 3 tematy palac c 3 nietazkowo oporowko gozdawa kruszewo gorazdowo c 4 tematy palac c 4 wielkosc majatku trzebiny szczury wlasciciele dworu pomarzanowice c 5 tematy palac c 5 sliwniki koscielec dzieje turewa wiatrowo jedlec c 6 tematy palac c 6 jurkowo grzybowo czeszewo golejewko historia palacu c 7 tematy palac c 7 koldrab roscinno rudniki taczanow wlasciciele tarczanowa c 8 tematy palac c 8 rawicz sarnowa sieroszewice wegierce rostworowo radomicko c 9 tematy palac c 9 podgrzybow oporowo rod niegolewskich wodki nietuszkowo c 10 tematy palac c 10 miedzianow osowiec kosowo goraj zamek palac c 11 tematy palac c 11 osiek rogalin wyglad palacu piekny ogrod wlasciciele miasta c 12 tematy palac c 12 gospodarz rogalina kolejni wlasciciele skoki tupadly wargowo c 13 tematy palac c 13 wlasciciele dworu 2 zegrowo wierzenica wlasciciel wierzenicy radzewo c 14 tematy palac c 14 pieruszyce dlugie stare lukowo mozdzanow porazyn c 15 tematy palac c 15 bieczyny dabki glugowiec myszkowo przylepki c 16 tematy palac c 16 miedzychod pleszew malinie zrodla malinie plugawice historia siemianic c 17 tematy palac c 17 szamotuly szczeglin paruszewo czerwona wies poczatki wsi c 18 tematy palac c 18 przybyslaw psarskie samokleski duze stare oborzyska wlasnosc burgrabiego c 19 tematy palac c 19 srodka zlotniki radziwillow lipowiec magnuszewice c 20 tematy palac c 20 olesnica szczodrowo szelejewo wlasciciele szalejewa stary grod