Nietążkowo

Dość obszerny dwór z drugiej połowy XIX wieku, składający się z piętrowego korpusu głównego z mieszkalnym poddaszem, z obszernym dwupiętrowym ryzalitem na osi, zawierającym skromne wejście główne. Korpus i ryzalit nakryte dachami dwuspadowymi i zwieńczone szczytami schodkowymi. Architektura nawiązuje do budownictwa północnego XV i XVI wieku. Dwór stanowił mieszkanie właściciela niewielkiego folwarku lub jego rządcy.

Wieś znana od 1391 roku jako własność Piotra z Urbanowa. Potem podzielona na działy miała wielu właścicieli. W 1604 roku Nietążkowo stanowiło własność Stanisława Cykowskiego, podskarbiego koronnego. W XVII i XVIII wieku należało do Bojanowskich, w XIX wieku do księżnej Acerenza-Pignatelli, następnie książąt kurlandzkich Bironów. Od 1903 roku dobra bojanowskie wraz z Nietążkowem przeszły w posiadanie pruskiej Komisji Kolonizacyjnej.

W okresie międzywojennym Nietążkowo nie stanowiło ośrodka dóbr ziemskich. Od 1937 roku mieściła się tu Szkoła Gospodarcza dla włościanek i Uniwersytet Ludowy im. Jana Kasprowicza.

Oporówko

Niewielki, parterowy – z mieszkalnym poddaszem – dwór o konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą, z ryzalitem środkowym przechodzącym w wystawkę i ładnym drewnianym balkonem, nakryty dachem naczółkowym, zbudowany w 1844 roku według projektu znanego architekta Karola Wurtemberga z inicjatywy właściciela majątku Oporowo Wojciecha Morawskiego. Dwór tylko przejściowo pełnił funkcję głównej siedziby właściciela, będąc raczej mieszkaniem zarządcy. Oporówko wzmiankowane jest po raz pierwszy w 1400 roku. W latach 1408-1416 należało do Jakuba Góreckiego, a potem do Ofki, córki Bartosza. W okresie 1470-1510 własność Śmigielskich. Potem właścicielami byli po połowie Kąkolewscy i Rydzyńscy. W 1566 roku obok Rydzyńskiego pojawia się znów Mikołaj Śmigielski. W XVIII wieku Oporówko wchodziło w skład majętności Lubonia należącej do Morawskich, a po 1809 roku majętności Oporowo, również w rękach tej rodziny. W Oporówku mieszkał Stanisław Cybulski (ur. 1889), były wiceprezes Związku Ziemian Koła Leszno-Gostyń, zmarły w niemieckim więzieniu w 1943 roku.

Oporówko w 1926 roku nie stanowiło oddzielnego ośrodka dóbr ziemskich.

Gozdawa

Parterowy dwór z mieszkalnym poddaszem i płytkim piętrowym ryzalitem na osi zwieńczonym szczytem. Po obu stronach parterowe przybudówki nakryte płaskimi dachami. Dwór nakryty dachem dwuspadowym, zbudowany w czwartej ćwierci XIX wieku.

W 1881 roku Gozdawa należała do Franza Guthke, a w 1909 roku do Stanisława Chrzanowskiego. W okresie międzywojennym była własnością Kazimierza Godlewskiego i Janiny Grabowskiej, a w 1939 roku być może N. Krenza lub Plucińskich. Jerzy Pluciński (ur. 1920) poległ pod Bari 2 grudnia 1943 roku.

W 1926 roku właścicielami Gozdawy byli Kazimierz Godlewski i Janina Grabowska. Majątek liczył 263 hektary.

Kruszewo

Efektowny i okazały pałac neorenesansowy, z wysoką wieżą zwieńczoną cebulastym hełmem, nawiązujący bryłami, wysokimi szczytami i dekoracją do renesansu północnego. Doskonałe proporcje, rozmach, wysoki poziom dekoracji, wszystko wskazuje na dobrą, zapewne berlińską firmę architektoniczną. Pałac wybudowany został na zlecenie ówczesnego właściciela, wrocławskiego bankiera, Gideona von Wallenberga-Pachaly około 1880 roku.

W drugiej połowie XIX wieku Kruszewo należało do Gideona von Wallenberga-Pachaly. Potem właścicielem był oficer wojsk pruskich von Boelwitz. Przed 1909 rokiem majątek liczący 3275 hektarów wykupił od von Boelwitza dr hr. Karol Potulicki. W okresie międzywojennym właścicielem był Władysław Rudnicki, a następnie Zakon św. Rodziny.

W 1926 roku Kruszewo, zwane też Kruszewiec, stanowiło własność Władysława Rudnickiego. Majątek liczył 201 hektarów.

Gorazdowo

Ładny dwór przechowujący echa epoki saskiej, chociaż zbudowany zapewne pod koniec XVIII lub na początku XIX wieku, parterowy, nakryty dachem łamanym z obszerną wystawką dachową na osi, i wejściem poprzedzonym gankiem o dwóch parach kolumn dźwigających taras pierwszego piętra. Gorazdowo niegdyś stanowiło własność Rekowskich, później Żychlińskich, w tym -w roku 1881 – Stanisława Żychlińskiego. W posiadaniu Żychlińskich pozostawało aż do drugiej wojny światowej.

W 1939 roku Gorazdowo stanowiło własność Józefa Żychlińskiego. Majątek w 1926 roku liczył 1014 hektarów i miał gorzelnię.

tematy palac niechlod kowalskie waszkowo zaborowo leszno c 2 tematy palac c 2 jerzyn gebice kotowo gorzyce murowana goslina c 3 tematy palac c 3 nietazkowo oporowko gozdawa kruszewo gorazdowo c 4 tematy palac c 4 wielkosc majatku trzebiny szczury wlasciciele dworu pomarzanowice c 5 tematy palac c 5 sliwniki koscielec dzieje turewa wiatrowo jedlec c 6 tematy palac c 6 jurkowo grzybowo czeszewo golejewko historia palacu c 7 tematy palac c 7 koldrab roscinno rudniki taczanow wlasciciele tarczanowa c 8 tematy palac c 8 rawicz sarnowa sieroszewice wegierce rostworowo radomicko c 9 tematy palac c 9 podgrzybow oporowo rod niegolewskich wodki nietuszkowo c 10 tematy palac c 10 miedzianow osowiec kosowo goraj zamek palac c 11 tematy palac c 11 osiek rogalin wyglad palacu piekny ogrod wlasciciele miasta c 12 tematy palac c 12 gospodarz rogalina kolejni wlasciciele skoki tupadly wargowo c 13 tematy palac c 13 wlasciciele dworu 2 zegrowo wierzenica wlasciciel wierzenicy radzewo c 14 tematy palac c 14 pieruszyce dlugie stare lukowo mozdzanow porazyn c 15 tematy palac c 15 bieczyny dabki glugowiec myszkowo przylepki c 16 tematy palac c 16 miedzychod pleszew malinie zrodla malinie plugawice historia siemianic c 17 tematy palac c 17 szamotuly szczeglin paruszewo czerwona wies poczatki wsi c 18 tematy palac c 18 przybyslaw psarskie samokleski duze stare oborzyska wlasnosc burgrabiego c 19 tematy palac c 19 srodka zlotniki radziwillow lipowiec magnuszewice c 20 tematy palac c 20 olesnica szczodrowo szelejewo wlasciciele szalejewa stary grod